ආයුඃශ්රීසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. ආයු කාලය නමැති සම්පත; දීර්ඝායුෂ සම්පත.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 225 ← ආයු සන්තතිය ආයුක →