ආයුක්ෂයසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. උපන් භවයෙහි ජිවිත කාලය ක්ෂය වීම; ආයුෂ ගෙවී යෑම.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 225 ← ආයුක්ත ආයුකාම →