ආලීන
සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය
වි.
ඇලුණු; නිවෙස් කළ.
සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 229
← ආලීඪය
ආලු →