ඇද පළුදුසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.බහු. ඌනතා; අඩුපාඩු; දෝෂ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 242 ← ඇද නැති ඇද පළුඳු →