ඉඟුචාපසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. උක් දඬු දුන්නක් ඇති තැනැත්තා; අනංගයා.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 259 ← ඉඟු දුනු ඉඟුරු →