ඉණංගුවසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය1. නා. සුදුසුකම; යෝග්ය බව.2. නා. උඩඟුකම; අහංකාරකම.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 262 ← ඉණංගු කිරීම ඉණඉහ →