උගුල්ඉන්නසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය(කථා.) නා. උගුලක මරුවැල බැඳීම සඳහා නමා නවත්වන ලීය.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 292 ← උගුල් මාරුව උගුල්පත් →