උඩප්පරයසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා. ආඩම්බරය; උඩඟුකම; මානය.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 295 ← උඩදණ්ඩිය උඩපෙට්ටිය →