උඩබුමුසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. ප්රාසාදයක උඩු මහල; උඩ තට්ටුව.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 295 ← උඩබාහුවේ ඇටය උඩමතු බලනවා →