උඩු තුරාවසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා. රුවලේ ඉහළ කොටසේ කෙළවර.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 296 ← උඩු තල්ල උඩු තෙරපුම →