උත්කර්ෂාපකර්ෂසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය[උත්කර්ෂ + අපකර්ෂ]නා.ප්ර. ශ්රේෂ්ඨත්වය හා හීන භාවය; උසස් බව හා පහත් බව.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 299 ← උත්කර්ෂවත්බව උත්කලන →