උත්තුඞ්ගසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. උඩට නැඟි; උස් වූ; උත්කෘෂ්ට; ශ්රේෂ්ඨ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 302 ← උත්තුඞග උත්තුත්තරිං →