උත්පතිතසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. නැඟුණු; ඉහළ ගිය; පියෑඹූ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 303 ← උත්පත්තීන්ද්රිය උත්පථය →