උත්සෘෂ්ටසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. මුදා හළ; අත් හළ; දුරු කළ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 305 ← උත්සුකබව උත්සේකය →