උද්ධත්යයසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා. සිතෙහි නොසන්සුන් බව; චංචල ස්වභාවය.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 313 ← උද්ධතසුත්ත උද්ධතාරුණ →