උද්භූතසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. පැනනැඟි; පහළ වූ; උද්ගත වූ; ජනිත වූ; ප්රභව වූ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 315 ← උද්භින්න උද්භූතිය →