උදීර්ණ
සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය
වි.
අධික; කැලඹුණු.
සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 317
← උදීරයි
උදීරිත →