උපට්ඨියupaṭṭhiyaබුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදියපූ.ක්රි. උපස්ථාන කොට; ළඟට පැමිණ.බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 149 ← උපට්ඨිතා උපට්ඨියමාන →