උපපාදුකසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. මව්කුස පිළිසිඳ ගැන්මක් නැති ව එක වරටම අංග සම්පූර්ණ ව උපන්; ඉබේ පහළ වූ; ඕපපාතික.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 325 ← උපපාදිත උපපාදෙති →