උපරිතනසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. වඩා ඉහළින් වූ; මත්තෙහි වූ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 326 ← උපරිට්ඨපචෙකබුද්ධ උපරිතලය →