සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 326
උපමුඛය
(පාරිභා.) නා. ලෝහ නළ, වස්දඬු ආදි සංගීත භාණ්ඩ පිඹීමේ දී කටට තබා ගන්නා කොටස.
උපමේය
වි. උපමා කළ හැකි; උපමා කටයුතු.
නා. උපමා කරනු ලබන වස්තුව.
උපයනවා
ක්‍රි. උපදනවා; ඇතිකරනවා; නිපදවනවා; සම්පාදනය කරනවා.
උපයා කනවා
ක්‍රි. ජීවිකාව කරගන්නවා; දිවි රකිනවා; අරපිරිමැස්මෙන් ජීවත් වෙනවා.
උපයුක්ත
1. වි. සුදුසු; අදාළ; නියම.
2. වි. යුක්ත වූ; ඇතුළත් වූ.
උපයෝගකය
(පාරිභා.) නා. එක ම ප්‍රමාණයෙන් යුක්ත නොවූ උපකරණ කොටස් දෙකක් සම්බන්ධ කරන උපකරණය (=adapter).
උපයෝගය
1. නා. යෙදීම; පාවිච්චියට හෙවත් භාවිතයට ගැනීම.
2. (ව්‍යාක.) නා. පැරණි පොතපතෙහි කර්ම විභක්තියට ව්‍යවහාර කළ නාමය.
උපයෝගී
වි. යෙදෙන; ගැළපෙන; සුදුසු.
උපයෝජනය
1. (පාරිභා.) නා. යෙදීම; ප්‍රයෝජනයට ගැනීම; ප්‍රතියෝජනය; පාවිච්චියට හෙවත් භාවිතයට ගැනීම.
2. නා. විවිධ දුරවල වස්තූන් පිහිටීමේ දුර අනු ව නිසි දුර වෙනස් කර ගැනීමට ඇසට ඇති හැකියාව පැහැදිලි ව දැකීම සඳහා වන වෙනස් වීම (=accommodation exploitation).
උපයෝජිත
වි. යොදනු ලැබූ; පාවිච්චි කරන ලද.
උපරජ
නා. දෙවන රජ; යුවරජ.
උපරත
වි. වැළකුණු; වෙන් වූ.
උපරාගය
1. නා. වර්ණවත් කිරීම.
2. නා. (සූර්ය හෝ චන්ද්‍ර) ග්‍රහණය.
3. (සංගී.) නා. මාර්ග රාගයෙහි ප්‍රභේදයක නාමය.
4. නා. යුවරජ තනතුර; දෙවෙනි රජකම.
උපරාජ්‍යය
1. නා. ප්‍රධාන රාජධානියකට යටත් ප්‍රදේශීය හෝ කුඩා හෝ රාජ්‍යයන්.
2. නා. යුවරජ තනතුර; දෙවෙනි රජකම.
උපරි
නි. උඩින් හෝ මත්තෙහි වූ; ඉහළින් වූ; උඩ; ඉහළ; අධික; වඩා.
ක්‍රි.වි. උඩට; ඉහළට.
උපරිකූපය
(පාරිභා.) නි. බීජාංකුරයක බීජපත්‍රවලට ඉහළින් ඇති කෝෂයේ කොටස (=epicotyl).
උපරිතන
වි. වඩා ඉහළින් වූ; මත්තෙහි වූ.
උපරිතලය
නා. කුටියක හෝ ප්‍රාසාදයක හෝ උඩුමහල නොහොත් මතුමහල; උඩ තට්ටුව.
උපරිතානය
(පාරිභා.) නා. සංකීර්ණ තානයක මූලික සංඛ්‍යාතයට ඉහළින් තිබෙන ඕනෑ ම ස්වරයක් (=overtone).
උපරිදර්ශන යන්ත්‍රය
(පාරිභා.) නා. පාරාන්ධ වූ ද පාරදෘශ්‍ය වූ ද ප්‍රතිබිම්බ තිරයක් මත ප්‍රක්ෂේප කරන උපකරණය; එපිඩයස්කෝපය (=epidiascope).
උපරිදික්
නා.ප්‍ර. ඉහළ දිසාව; උඩ දිසාව.
උපරිනිර්මාණය
නා. යමක් මත ඉදි කොට ඇති දෙය.
උපරිනිවාසකය
(පාරිභා.) නා. පෝෂණය අතින් ස්වාධීනව වෙනත් ශාකයක් මත වැඩෙන ශාකය; අපිශාකය; උපරිජීවි පැළෑටිය; (=epiphyte).
උපරිභාගය
නා. උඩුභාගය; ඉහළ කොටස.