සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 327

උපරිභූමක

(පාරිභා.) වි. ඇටපියලි හෙවත් බීජපත්‍ර පොළොවෙන් උඩට ඇදෙමින් ප්‍රරෝහණය වන.

වි. ඉහළින් පිහිටි; උඩ ම; ඉතා ම උසස්; ශ්‍රේෂ්ඨතම.

නා.ප්‍ර. (මනුෂ්‍ය ශරීරයෙහි) නාභියෙන් උඩ කොටස; උඩු කය.

(පාරිභා.) නා. වැඩිම ගණන හෝ ප්‍රමාණය(=maximum).

(පාරිභා.) වි. වකුගඩුව මතුයෙහි හෝ ඊට උඩින් පිහිටි; අධිවෘක්ක.

වි. උඩින් පිහිටි; මත්තෙහි පිහිටි.

නා. මතුමත්තෙහි ඇති වීම; වර්ධනය වීම.

වි. වළක්වන; බාධා කරන.

1. නා. එකක් සඳහන් කොට සමූහයක් හැඳින්වීමේ ලක්ෂණය; සමූහයක් හැඳින්වීමට ලකුණක් වශයෙන් යොදන ශබ්දය.
2. (ව්‍යාක.) නා. එළඹ සිටි ලක්ෂණය; සමීපස්ථ ලක්ෂණය.

නා. අවබෝධ කටයුතු දෙය; අනුමානයෙන් සිතාගත යුත්ත.

1. වි. ආවේණික ගුණාංගවලින් යුක්ත වූ; උපලක්ෂණයෙන් යුක්ත වූ; අලංකාර වූ.
2. වි. හඟවන ලද; යෝජිත.

වි. ලැබුණු; ලබාගත්; දක්නා ලද; ප්‍රත්‍යක්ෂ කළ.

(පාරිභා.) නා. බල කීපයක් එක්තැන් වීමෙන් සෑදෙන බලය; සම්ප්‍රයුක්ත බලය (=resultant force).

1. නා. පෙනීම; දැනීම; අවබෝධය; ඥානය.
2. නා. වත්කම් චැක්පත් ආදිය මුදල් බවට පරිවර්තනය කිරීම(=realization).

වි. ලැබිය යුතු; දත යුතු.

1. නා. ගල්කැටය; පාෂාණය.
2. නා. වර්ණවත් මැණික් විශේෂයක නාමය.

නා. චාටුබස් කීමට පෙලඹීම.

නා. නැළවීම; පෙලඹවීම.

වි. තවරන ලද; ගාන ලද.

(පාරිභා.) නා. ප්‍රධාන ලේඛනයට අමුණා ඇති විස්තර සහිත අතුරු ලේඛනය (=schedule).

(පාරිභා.) නා. අප්‍රධාන ලෝහය; ලෝහයක හෝ අලෝහයක ලක්ෂණ ඇති ද්‍රව්‍යය.

නා. දෝෂාරෝපණය; අපවාදය.

වි. දෝෂාරෝපණය කරන; ගර්හා කරන.

වි. චෝදනා කරනු ලැබූ; ගර්හා කරනු ලැබූ.