උපලක්ෂිතසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය1. වි. ආවේණික ගුණාංගවලින් යුක්ත වූ; උපලක්ෂණයෙන් යුක්ත වූ; අලංකාර වූ.2. වි. හඟවන ලද; යෝජිත.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 327 ← උපලක්ෂ්යය උපලග්න →