උපහිතසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. තබන ලද; තැන්පත් කරන ලද.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 330 ← උපහිංසිත උපහේලිකය →