සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 330
උපහත
වි. පහර දෙන ලද; පීඩිත; නැසූ; විනාශ කළ,
උපහරණය
1. නා. සමීපයට ගෙන ඒම; වෙතට පැමිණවීම.
2. නා. නිදර්ශනය; උදාහරණය; පාඩම; උපමාව.
2. නා. ආධාරය; පිළිසරණය.
උපහස්තිකාව
නා. බුලත් කෑමට අවශ්‍ය අඩු වැඩිය බහාලන හැඹිලිය; බුලත්මල්ල.
උපහසිතය
නා. හිස සහ දෙදසරුව සලමින් සිනාසීම.
උපහාරය
නා. ගෞරව පෙරදැරි ව පිරිනමන වස්තුව; පූජාව; ගෞරවය දැක්වීම.
උපහාසය
1. නා. හාස්‍යයට ලක් කිරීම; සමච්චලය; සරදම.
2. නා. සමාජයෙහි දුර්වල තැන් සරදමට ලක් කරන කථාව හෝ නිබන්ධය; උපහාසාත්මක කථාව; උපහාස නිබන්ධය.
උපහාසාලාපය
නා. උපහාසය ගැබ් වූ කියමන හෝ කථාව; නර්මාලාප.
උපහැරණය
නා. උදාහරණය; නිදර්ශනය.
උපහිත
වි. තබන ලද; තැන්පත් කරන ලද.
උප්පකණ්ඩම්
(කථා.) නා.ප්‍ර. වියළි දඩමස්.
උප්පටිපාටිය
නා. නියමිත ක්‍රමය උල්ලංඝනය වීම; පිළිවෙළ කැඩීම; උත්පටිපාටිය; උපිළිවෙළ.
උප්පත
1. නා. ඉපදීම; බිහිවීම; හටගැනීම.
2. නා. බුලත් කොළය.
උප්පථ
නා.ප්‍ර. වැරදි මාර්ගය; නොමඟ.
උප්පරවැට්ටිය
නා. උපාය; උපක්‍රමය; උගුල.
උප්පල
1. නා.ප්‍ර. මානෙල්; උපුල්.
2. නා.ප්‍ර. සෞගන්ධි නම් සංඛ්‍යාව කෝටියෙන් ගුණ කළ විට ලැබෙන අතිවිශාල සංඛ්‍යාව.
3. නා.ප්‍ර. අවුරුදු උප්පලයක් ආයු ඇතැයි සැලකෙන නිරයක නාමය.
උප්පාදනය
1. නා. ඉපදවීම; බිහිකරවීම.
2. නා. විද්‍යුතය හෝ චුම්බකත්වය ඉපදවීම.
උප්පැන්නය
1. නා. උපත; උත්පත්තිය.
2. නා. කෙනෙකුගේ උපන්දිනය, මව්පියන්ගේ නම් ගම් ආදි තොරතුරු සඳහන් නිල ලේඛනය හෙවත් සහතිකය; උප්පැන්න සහතිකය.
උප්පිඩ
නා. එක් වරකට කපා ඔසවා ගත් ගොයම් කැටිය; ගොයම් අහුර.
උප්පු
1. නා.ප්‍ර. ලුණු.
2. (කථා.) නා.ප්‍ර. තට්ටු පැනීම හෙවත් තාච්චි පැනීම.
උපාඛ්‍යානය
නා. උපකථාව; අතුරු කථාව; වෘත්තාන්තය.
උපාඞ්ගය
නා. ශරීරයේ අප්‍රධාන අවයවය; ප්‍රධාන අවයවයක් හෝ වස්තුවක් සම්බන්ධ වූ අමතර ඌනපූරක කොටස; අමතර කොටස.
උපාදානය
1. නා. ගැනීම; දැඩිව ගැනීම; (අරමුණ) දැඩි කොට ගැනීම.
2. නා. යමක් පැවැත්මට උපකාර වන දෙය; ආසන්න කාරණය; හේතුව.
3. නා. පදාර්ථය; ධාතුව.
4. (උද්භි.) නා. සූර්ය රශ්මි හේතු කොට ගෙන, අම්ලකර පිට කර අඞ්ගාරය ශාක තුළ නවත්වා ගැනීමේ ක්‍රියාව; කාබන් සමීකරණය (=carbon assimilation).
උපාදානස්කන්ධ
නා.ප්‍ර. කාමාදි සතර උපාදානවලට අරමුණුවන්නා වූ හෙවත් ගෝචර වන්නා වූ රූප, වේදනා, සඤ්ඤා, සඞ්ඛාර, විඤ්ඤාණ යන ධර්ම පස.
උපාදිශේෂ නිර්වාණධාතුව
නා. පඤ්චස්කන්ධය ඉතිරි ව තිබිය දී අවබෝධ කර ගන්නා නිර්වාණය.