උපහත
upahata
සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය
වි. පහර දෙන ලද; පීඩිත; නැසූ; විනාශ කළ,
බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය
3. නැසූ; පලුදුකර ගත්.
සුමඞ්ගල පාලි ශබ්දකෝෂය
ති. නසන ලද, මරණ ලද, යටත් කළ.
ති. (උප+හන+ත) නැසුණු, ක්ෂය වූ, “ඛතං උපහතං අත්තානං පරිහරාමි.” (පි. 196)
Digital Pāḷi Dictionary
- upahata 1 pp injured; impaired; broken; deteriorated [upa + √han + ta]
- upahata 2 pp upset; disturbed; ruined [upa + √han + ta]