බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 157

උපස්සට්ඨ

3. උපද්‍රැත; පීඩිත වූ.

උපස්සය

පු. වාසස්ථානය.

උපස්සුති

ඉ. අනුන්ගේ රහස් කථාවක් අසා සිටීම.

උපස්සුතිං

ක්‍රි.වි. රහස් ඇසෙන සේ.

උපසිඞ්ඝති

(උප+සිඞ්ඝ+අ) සිඹියි; සුවඳ බලයි.

උපසිඞ්ඝන

න. සුවඳ බැලීම.

උපසුස්සති

(උප+සුස+ය) වියලේ.

උපසුස්සන

න. වියලීම.

උපසෙවති

(උප+සෙවු+අ) ආශ්‍රය කෙරේ; පාවිච්චි කරයි; පුරුදු කරයි; සේවනය‍ කෙරේ.

උපසෙවන

න. ආහාර රසවත් කිරීමට වත්කළ යුතු දෙය.

උපසෙවනා

ඉ. ආශ්‍රය කිරීම; පාවිච්චිය; පුරුදු කිරීම.

උපසෙවමාන

3. උශ්‍රය කරමින්; පුරුදු කරමින්.

උපසෙවිත

3. ආශ්‍රිත වූ; නිතර; පුරුදු කළ.

උපසෙවිත්වා

පූ.ක්‍රි. පුරුදු කොට.

උපසෙවී

3. අනුභව කරන්නා; ආශ්‍රය කරන්නා.

උපසොභති

(උප+සුභ+අ) බබළයි; හොබී.

උපසොභිත

3. යුක්ත වූ; සරසන ලද.

උපහච්ච

පූ.ක්‍රි. (උප+හන+ත්‍ය) ගටා; විනාශ කොට; හැපී.

උපහත

3. නැසූ; පලුදුකර ගත්.

උපහත්තු

පු. ‍ගෙනදෙන්නා; ලබා දෙන්නා.

උපහරති

(උප+හර+අ) එළවයි; ගෙන එයි.

උපහාර

පු. ගෙනැවිත් දීම; තෑග්ග; පඬුර.

උප්පක්ක

3. ඉදිමී ගිය.

උප්පජ්ජති

(උ+පද+ය) උපදී.