බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 156

උපසංකමති

(උප+සං+කමු+අ) එළඹේ; සමීපයට එයි.

න. එළඹීම; ළඟට ඒම.

3. එළඹෙන; එළඹෙමින්.

පූ.ක්‍රි. එළඹ; ළඟට අවුත්.

පූ.ක්‍රි. එළඹ; ළඟට අවුත්.

නි. එළඹෙන්ට.

න. එක්තැන් කිරීම; සමාන‍ කොට බැලීම.

(උප+සං+හර+අ) එක්තැන් කරයි; ළඟට පමුණුවයි.

පූ.ක්‍රි. එක් තැන් කොට.

පු. එක්තැන් කිරීම; ළඟට පැමිණවීම.

පදයක මුලට යෙදෙන උපසර්ගය.
පු. විපත.

3. ශාන්ත; සන්හුන්.

පු. සන්සිඳීම; සන්හුන් බව.

න. සන්සිඳීම.

පූ.ක්‍රි. උපසම්පදාව ලබා; පැමිණ; සමවැදී (ධ්‍යානාදියකට).

(උප+සං+පද+ය) ඇතුල් වේ; උපසම්පදාව ලබයි; සමවැදේ (ධ්‍යානාදියකට).

ඉ. පැමිණීම; භික්ෂු ශීලය; ලබා ගැනීම.

3. උපසම්පදාව ලත්; යුක්ත වූ.

පූ.ක්‍රි. උපසම්පන්න කරවා.

(උප+සං+පද+ණෙ) උපසපන් බවට ඇතුලත් කරයි.

නි. උපසම්පන්න කරන්ට.

(උප+සමු+ය) සංසි‍ඳේ.

පූ.ක්‍රි. සන්සිඳවා.

(උප+සමු+ණෙ) සන්සිඳවයි.