බුද්ධදත්ත පාලි අකාරාදිය – 155
උපලක්ඛිත
3. යුක්ත වූ; ලකුණු කළ.
උපලක්ඛිය
පූ.ක්‍රි. වෙන්කොට සලකා.
උපලක්ඛෙත්වා
පූ.ක්‍රි. වෙන්කොට සලකා.
උපලක්ඛෙති
(උප+ලක්ඛ+ණෙ) වෙන් කොට සළකයි.
උපලද්ධ
3. අවබෝධ කළ; ලැබූ.
උපලද්ධි
ඉ. අවබෝධය; ලැබීම.
උපලබ්භති
(උප+ලභ+ය) ලැබේ; විද්‍යමාන වේ.
උපලබ්භන
න. ලැබීම; විද්‍යමාන වීම.
උපලාපන
න. චාටු බස් කීම; පෙළඹවීම.
උපවසති
(උප+වස+අ) රකී; වෙසේ.
උපවසන්ත
3. පිළිපදින; පිළිපදිමින්.
උපවාද
පු. දොස් කීම.
උපවාදක
3. දොස් කියන.
උපවාදී
3. දොස් කියන්නා.
උපවායති
(උප+වා+අ) හමා යයි.
උපවායන
න. හැමීම.
උපවාස
පු. ගුණයක් රැකීම සඳහා ආහාර නො ගැනීම.
උපවාසන
න. සුවඳ කැවීම.
උපවිජඤ්ඤා
ඉ. ප්‍රසූතියට ළං වූ ස්ත්‍රිය.
උපවිට්ඨ
3. හිඳගත්; ළඟට පැමිණි.
උපවිසති
(උප+විස+අ) වාඩි වේ; ළං වේ.
උපවිසිත්වා
පූ.ක්‍රි. වාඩි වී.
උපවීණ
පු. විණා දණ්ඩ.
උපවුත්ථ
3. රක්ෂා කළ; විසූ.