උපේක්ෂ්යසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. නොතැකිය යුතු; නොසැලකිය යුතු; ගණන් නොගත යුතු.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 332 ← උපේක්ෂක උපේක්ෂා →