සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 332

උපෑ

නා. උඩට නැඟීම; උත්පාතය; කැලඹීම; කුණාටුව.

උපිළිවෙළ

නා. පිළිවෙළ ඉක්මවීම; වැරදි පිළිවෙළ.

උපුටනවා

1. ක්‍රි. උගුළනවා; උදුරනවා; ගලවනවා.
2. ක්‍රි. පොත් ආදියකින් කොටස් ගෙනහැර දක්වනවා.

උපුරනවා

ක්‍රි. උගුළනවා; උදුරනවා.

උපුල

1. නා. ගල.
2. නා. වර්ණවත් මැණික් ගල් විශේෂයක්.
3. නා. ජලජ පුෂ්ප වර්ගයක්; මානෙල්; උත්පල.

උපුල්වන්

නා.ප්‍ර. උත්පලවර්ණ.

උපේක්ෂක

වි. උපේක්ෂා ගුණයෙන් යුත්; මධ්‍යස්ථ පැවතුම් ඇති.

උපේක්ෂ්‍ය

වි. නොතැකිය යුතු; නොසැලකිය යුතු; ගණන් නොගත යුතු.

උපේක්ෂාව

නා. මැදහත්බව; ඉෂ්ට අරමුණෙහි ඇලීමක් හෝ අනිෂ්ට අරමුණෙහි ගැටීමක් හෝ නො වී මධ්‍යස්ථ වීම.

උපේක්ෂිත

වි. උපේක්ෂාවෙන් යුක්ත; සැලකිලිමත් නොවූ; ගණනකට නොගත්.

උපේත

වි. යුක්ත වූ; සමන්විත වූ.

උපේන්ද්‍රයා

[උප + ඉන්ද්‍ර]
නා. විෂ්ණු දෙවිඳු.

උපෝද්ඝාත

වි. උපහැරණ ස්වරූප ගත්; ආඛ්‍යාත විලාසය ගත්; අතුරු කථා බඳු.

උපෝසථ කර්මය

නා. උපසම්පදා භික්ෂූන් අතින් විනය නීති කැඩීමේ වරදක් සිදු වූ විට පසළොස්වක අමාවක යන දිනයන්හි භික්ෂු සංඝයා අභිමුඛයෙහි ඒ වැරදි හෙළි කිරීමෙන් කරන විනය කර්මය; පොහොය කිරීම.

උපෝසථ කුලය

නා. දස වැදෑරුම් ඇත් කුලවලින් එකක්.

උපෝසථ ශීලය

නා. ගිහියන් පොහෝ දවස්හි සමාදන් වන අටසිල්; අෂ්ටාංගසීලය.

උපෝසථය

1. නා. (විනය.) පොහොය දිනය; පොහොය කිරීමට නියමිත අව අටවක, අව තුදුස්වක, පුර අටවක සහ පුර පසළොස්වක යන දින.
2. නා. පොහොය දිනයෙහි සංඝකර්ම කිරීම; පොහොය කිරීම.

උපෝසථාගාරය

නා. භික්ෂූන් එක්රැස් වී උපෝසථ කර්මය සිදු කරන විශේෂ ශාලාව.

උබ්බෑය

(කථා.) නා. උප්පු බෑය; ලුණු පොල්කටුව.

උබ්බිනය

වි. ධර්ම විනයට විරුද්ධ වූ; වැරදි අදහස් ඇති; විනය විරෝධී.

උභතෝ

නි. දෙකින්; දෙපසින්.

උභතෝකෝටික

වි. දෙකොනක් ඇති; නිගමන දෙකකට තුඩු දෙන; විසඳුමක් හෝ තීරණයක් ගත නොහැකි; දෙ විධියකට තේරුම් ගත හැකි.

උභතෝකෝටික ප්‍රශ්නය

නා. නිගමන දෙකකට තුඩු දෙන ප්‍රශ්නය; කොයි අතට විසඳුවත් තීරණයක් කරගත නොහැකි කාරණය; විසඳීමට දුෂ්කර ප්‍රශ්නය.

උභතෝධාරා

නා.ප්‍ර. දෙපස ම කැපෙන මුවාත ඇති බව; දෙපිට කැපීම.

උභතෝසංඝයා

නා. භික්ෂු, භික්ෂුණී යන දෙවැදෑරුම් (උභය) සංඝයා වහන්සේ.