සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 333

උභතෝසුජාත

වි. (මව්පිය) දෙපසින් ම උතුම්ව උපන්.

වි. දෙකකින් යුත්; දෙකක් වූ; දෙවැදෑරුම් වූ.

නා.වංශ දෙක; මව්පිය දෙපාර්ශ්වය; මව්පිය දෙදෙනාගේ පරපුර.

නා. දෙකෙළවර එකක් සේ ගත් අන්ත දෙක.

(පාරිභා.) නා. දියෙහි හා ගොඩබිමෙහි එක සේ විසිය හැකි සත්ත්වයා; උභයජීවියා (=amphibious).

නා. එගොඩ හා මෙගොඩ; දෙගොඩ.

නා. පියන් දෙකකින් ආවරණය වූ බෙල්ලා.

නා. පාර්ලිමේන්තු ක්‍රමයට අයත් නියෝජිත මන්ත්‍රී මණ්ඩලය හා උත්තර මන්ත්‍රී මණ්ඩලය යන මැතිමඬුලු දෙක.

නා. (ජ්‍යෝති.) රාශි චක්‍රයෙහි චර සහ තිර රාශි දෙක.

නා. මෙලොව හා පරලොව; දෙලොව.

නා. ග්‍රාමවාසය හා ආරණ්‍යවාසය හෙවත් වනවාසය යන භික්ෂු ආයතන දෙක.

නා. භික්ෂු භික්ෂුණී යන දෙවැදෑරුම් ශාසනය.

නා. මෙලොව හා පරලොව යන දෙකෙහි ම දියුණුව; දෙලෝ යහපත.

(පාරිභා.) වි. ආම්ලික හා භාස්මික යන ගුණ දෙකින් ම යුත් (=amphoteric).

වි. ස්ත්‍රී, පුරුෂ යන ලිඞ්ගද්වය ම ඇති; ද්විලිඞ්ගී.

නා. අංශ දෙක; පැති දෙක; දෙ උර.

[උභය + අංසික]
නා. දෙඅංසය හෙවත් දෙ උර වසා සිවුරු පොරවන භික්ෂූන් වහන්සේ.

[උභය + ආභාසය]
තර්ක සිද්ධාන්ත හෝ නීති දෙකක් අතර ඇති පරස්පර විරෝධනය.

1. නා. තේරුම් දෙක; අරුත් දෙක.
2. නා. තමන්ගේ හා අනුන්ගේ යහපත.
3. නා. මෙලොව හා පරලොව යහපත. “
4. (පාරිභා.) නා. දෙයාකාර ව තේරුම් ගැනීම; වක්‍රෝක්තිය.

නා. (අලං.) අර්ථාලංකාර හා ශබ්දාලංකාර යන දෙකින් ම යුත් අලංකාරය.

[උභය + අවතල]
(පාරිභා.) වි. දෙ කෙළවර ම අවතල වූ (=amphicoelous).

නා.ප්‍ර. රැළ; තරංගය.

නා. උමං හාරා හොරකම් පිණිස ගෙවලට වැදීම; ගෙවල් බිඳ සොරකම් කිරීම; උමං බිඳීම.