උම්මන්තසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. සිහි විකල් වුණු; වියරු වූ; පිස්සු වැටුණු; මත් වූ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 334 ← උම්මද්දෙති උම්මන්තකයා →