උමුවාසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. උඩට නඟා ගත් මුඛ ඇති තැනැත්තා; කටුස්සා.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 334 ← උමුව උඹ →