උවසුවාසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා. තෙරුවන් සරණ ගිය තැනැත්තා; බෞද්ධෝපාසකයා.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 340 ← උවසුන උවාබයින් →