සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 340

උව

1. නා.ප්‍ර. දියසුළිය.
2. නා.ප්‍ර. දුන්න.
3. (අව්‍ය.) නා.ප්‍ර. සමීප; ආසන්න; කිට්ටු.

නා. ශරීරයේ ප්‍රධාන අවයවවලට අයත් ව පිහිටියාවූ බැම, ඇඟිලි ආදි අප්‍රධාන අවයව; උපාංග.

1. නා. (සිවුපසයෙන්) උපස්ථාන කිරීම; ආවතේවය.
2. නා. ආදරය; ගෞරවය; උපහාරය.

නා. (බුදුරජාණන් වහන්සේට වැඳීමට හෝ සිවුපසයෙන් උපස්ථාන කිරීමට හෝ) භික්ෂූන් වහන්සේලා රැස්වන ශාලාව.

නා. සමීපයෙහි සිට උපස්ථාන කරන්නා; රෝගියකු රැක බලාගන්නා.

1. නා. අන්තරාය; උපද්‍රවය; කරදරය.
2. නා. රෝග පීඩාව.

නා. උපදේශය; අවවාදය; ගුරුහරුකම.

1. නා. මුහුණ; වක්ත්‍රය; වුවනත.
2. නා. ඇද වූ කෙළවර.

නා. මුහුණ.

නා. මුහුණෙහි සෑදෙන ගඩු විශේෂයක්; කුරුලෑව.

නා.ප්‍ර. (උවන්හි හෙවත් මුහුණෙහි අතක් ඇති) ගණදෙවි; ගණේෂ.

1. නා. වගතුග; පලහිලව්ව.
2. නා. රජයකට හෝ පාලකයකුට හෝ බද්දක් හෝ භෝගවලින් හෝ දෙනු ලැබූ තුටුපඬුරු; සුවන්දිරම; හුවන්දිරම.

1. නා. උපමාව; සංසන්දනය.
2. නා. නිදර්ශන සහිත කතාව; උපමා කථාව.

නා.ප්‍ර. සමාන කිරීම; සමාන කිරීම පිණිස යොදා ගනු ලබන දෙය; උපමානය.

වි. වුවමනා; අවශ්‍ය; තිබිය යුතු; ඕනෑ.

නා. ඕනෑකම; අවශ්‍යතාව.

නා. උපමා කරනු ලබන වස්තුව; උපමේයය.

නා. උපාය; උපක්‍රමය.

නා.ප්‍ර. යුවරජ; දෙවන රජ; උපරාජ.

නා.ප්‍ර. උපකරණ; අවශ්‍ය දේ; අඩුවැඩිය; භාණ්ඩ.

නා. සන්සුන්බව; ශාන්තභාවය; උපශමය.

1. නා. ආශ්‍රය; උපචාරය; ළං වීම.
2. නා. සත්කාරය; අභිවාදනය.

නා. තෙරුවන් සරණ ගිය තැනැත්තා; බෞද්ධෝපාසකයා.

නා. උපේන්ද්‍රයා; විෂ්ණු දෙවිඳු.