ඌඪ
සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය
වි.
උසුලන ලද; ඇති වූ; හටගත්.
සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 345
← ඌඩු
ඌණතාව →