සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 345
උළුකැඳ
නා. සහලින් පිසූ කැඳ; යාගු.
උළුපැන්
නා.ප්‍ර. උණු වතුර.
උළුම්පය
නා. පහුර.
උළුමූඩිය
(කථා.) නා. මැටියෙන් සාදන ලද පියන; මඩක්කුව.
උළුවස්ස
නා. ගොඩනැගිල්ලක දොරපළු සවි කරන රාමුව.
උළුසද
නා.ප්‍ර. උළු සෙවිලි කළ වහල.
ඌ
සිංහල හෝඩියේ අටවැනි අකුර හා අටවැනි ස්වරය; ‘උ’ යන්නෙහි දීර්ඝ රූපය.
1. සර්ව. (බහු.) ඔවුහු.
2. (ඒක) සර්ව. හේ; ඒකා; ඔහු; හෙතෙම; ඒ සතා.
නි. ක්ෂණිකව ඇතිවන වේදනාවන් හැඟවීමෙහි යෙදේ.
ඌකාරාන්ත
වි. ‘ඌ.’ කාරයෙන් කෙළවර වන.
ඌකාව
නා. දිග මිනුම් ප්‍රමාණයක්; ධාන්‍ය මාසයකින් හතෙන් පංගුවක දිග; යව ඇටයකින් අටෙන් පංගුවක දිග.
ඌකාවා
නා. උකුණා.
ඌට්ටම
1. (කථා.) නා. උෂ්ණය.
2. නා. ආනුභාවය.
ඌටි
වි. මිටි; කුරු; කුඩා.
ඌටියා
නා. මිට්ටා; වාමනයා; කුරු මිනිහා.
ඌඩු
(කථා.) වි. පේළියට නැති; අතරින් පතර පිහිටි.
ඌඪ
වි. උසුලන ලද; ඇති වූ; හටගත්.
ඌතිය
(පාරිභා.) නා. (ශරීරයෙහි) බොහෝවිට ඒකාකාරී කෘත්‍යයක් ඉටුකරන සමාන සෛලවලින් යුක්ත සෛල සමුදාය.
ඌදුව
1. නා.ඉදිමුම.
2. නා. සුදුමැලි වීම; පිපිහළුව.
ඌන
නා.ප්‍ර. අඩු; හිඟ.
ඌන අගය
නා. වෙළඳාමක දේපළ, මුදල් ආදියේ වටිනාකමට වඩා ණයතුරුස් අධික වීමේ වෙනස; හිඟ මුදල.
ඌන ගණය
නා. උපසපන් භික්ෂූන් වහන්සේලා හතර නමකට අඩු සංඛ්‍යාව.
ඌන පූරක
වි. අඩුව පුරවන; අඩු තැන; සම්පූර්ණ කරන.
ඌන පූරණය
නා. අඩුව සපුරාලීමට එකතු කරන ලද්ද; අතිරේකය; පරිශිෂ්ටය.
ඌන සංවර්ධිත
වි. අඩුවෙන් සංවර්ධනය වූ; සංවර්ධනයෙන් සම්පූර්ණත්වයට නොපැමිණි.
ඌන සාමර්ථ්‍යය
නා. සම්පූර්ණ නොවූ සමත්වීම.