එකරත
සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය
වි.
නිතර; අනවරත.
සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 354
← එකරජ්ජු
එකරත්ත →