ඒකච්ඡන්නසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. එක් වැස්මක් ඇති; එක් පියස්සක් හෙවත් වහලක් ඇති.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 363 ← ඒකච්ඡන්දයෙන් ඒකච්ඡිද්ර →