ඒකරන්ධ්රසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. එක් සිදුරක් ඇති; ඒකච්ඡිද්ර.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 366 ← ඒකයෝගිතාව ඒකර්තු ශාකය →