ඒකස්වරසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. (ව්යාක.) එක ස්වරයක් ඇත්තා වූ; ඒකාක්ෂර පදයක් ඇත්තා වූ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 367 ← ඒකස්වභාවය ඒකස්වර ගායනය →