ඒකසුගන්ධසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයවි. සම්පූර්ණයෙන් සුවඳවත් වූ; එකහෙළා පැතුරුණු සුවඳින් යුත්.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 367 ← ඒකසිද්ධිකරය ඒකසෘතුශාකය →