ඒකාංගණයසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය[ඒක + අංගණ]නා.ප්ර. එළිමහන; එක ම මළුව; පැහැදිලි ව පෙනෙන සමතලා බිම් පෙදෙස.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 368 ← ඒකාංග දෙමුහුම(ඒකාංග විෂමයෝගියා) ඒකාංගයා →