කටුපතසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය(කථා.) නා. කටු ගස් සහිත කැලය; කටු ළැහැබ.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 394 ← කටුතොදක කටුපතුල් →