කරබුසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. කන; කර්ණය.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 420 ← කරබියල්ල කරබුරන් (සුළඟ) →