සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 420

කරපොවනවා

1. ක්‍රි. බෙල්ල දික්කර බලනවා; එබී බලනවා.
2. ක්‍රි. යම්තම් සලකා බලනවා; මඳක් සොයා බලනවා.

නා.ප්‍ර. හිස රැවුළු බාන දැළි පිහිය ආදි උපකරණ.

1. නා. ඔටුවා.
2. නා. ඇත් පැටවා.

1. ක්‍රි. බෙල්ල පහත් කරගෙන ඉන්නවා; හිස නමාගෙන ඉන්නවා.
2. ක්‍රි. නිශ්ශබ්දව සිටිනවා; කිසිවක් කරකියාගත නොහැකි ව ඉන්නවා.

ක්‍රි. කර නමනවා; බෙල්ල පහළට හරවනවා.

[කර + බිම]
නා.රළු පොළොව; ලුණු මිශ්‍ර අසාරවත් බිම.

නා.ප්‍ර. කන; කර්ණය.

නා.ප්‍ර. ගොනාගේ කරේ ආභරණයක් ලෙස බඳින කවඩි වැල.

1. නා. මැණික් කටුවත් සුළැඟිලි මුලත් අතර ප්‍රදේශය.
2. නා. ඇත්සොඬ.

(පාරිභා.) නා. අත්ලට ඇඟිලි සම්බන්ධ වන තැන පිහිටා ඇති ඇටය; අතුල් ඇටය.

නා.ප්‍ර. ඇත් සොඬක් වැනි රූමත් කලවා ඇත්තිය.

නා. ගවයින්ගේ කරේ ලන ලණුව.

නා.ප්‍ර. බලහත්කාරයෙන් හෝ යුද්ධ කොට අල්වා ගත් අය; කොල්ලකෑමෙන් අල්ලා ගෙන යනු ලබන්නා.

1. නා. ජලජ ජීවීන්ගේ ශ්වසන අවයවය.
2. නා. කුකුළාගේ හිස මුදුනෙහි පිහිටා ඇති රතුපාට මලක් වැනි අවයවය.
3. නා. ගලනාලයේ පිහිටි ග්‍රන්ථිය; ගලමූල ග්‍රන්ථිය.

(පාරිභා.) නා. මාළුන්ගේ කරමල්වල ඇති පටු විවර ජෝඩුවකට ආධාරකයක් වශයෙන් ඇති කංකාල වළල්ල; ජලක්ලෝම වක්‍රය (=gill arch).

නා. කෙනෙකු වෙනුවට පෙනී සිටින්නා; නියෝජිතයා.

නා. හවුල්කරුවන් කිහිප දෙනෙකුට අයිති ඉඩමක් කලින් කල ඒ ඒ හවුල්කරුවන් මාරුවෙන් මාරුවට භුක්ති විඳීම; තට්ටුමාරුව; කන්න මාරුව.

නා. ඉනිවැටක ඉහළින් ම බඳිනු ලබන ලීය; ඉහළ මාවරය.

නා.ප්‍ර. ලුණු මිශ්‍ර පස; නිසරු පස.

නා. අතින් විසි කරනු ලබන ආයුධය; තෝමරය; හෙල්ල.

නා. ඉඳි ආප්ප ආදිය තැම්බීමේ දී වණ්ඩු මුට්ටිය වැසීමට ගන්නා මූඩියක් වැනි වැස්ම; ඇතිළි ආදිය වැසීමට ගන්නා මැටියෙන් කළ පියන.

[කර + අඹ]
1. නා. ලුණු වතුර; මුහුදු දිය; කරදිය.
2. නා. ඔටුවා.
3. නා.කටු පඳුරු වශයෙන් වැවෙන වියළි කලාපික ශාකයක්.

1. නා. මුහුද අසල ගොඩබිම; මුහුදු වෙරළ.
2. නා. කඩයිම; මායිමකට හෝ ප්‍රදේශයකට අයිති පෙදෙස.

නා. ලුණු රස; ලවණ රස.