සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 419

කරඬුව

නා. පූජනීය වස්තු හෝ රන්රුවන් ආදි වටිනා දේ සුරැකීමට රන් රිදී, ලෝහ වර්ග, මැණික්, ඇත්දත්, ස්ඵටික, පාෂාණ ආදියෙන් තැනූ භාණ්ඩ විශේෂයක නාමය.

නා. බඩු පටවාගෙන යෑම සහ ගමනාගමනයට උපකාරි වන ගවාදි සතුන් විසින් ඇදගෙන යනු ලබන රථ විශේෂයක නාමය.

ක්‍රි. සැනසිලි ගතියෙන් තොර කරනවා; හිරිහැර කරනවා; හිංසා පීඩා ගෙන දෙනවා.

නා. සැනසිලි ගතියෙන් තොර වීම; හිංසා පීඩාව; හිරිහැරය.

නා. පත්‍රිකාව හෝ ලිපිය.

නා. තද සුළං පහර; සැඩ පහර; ප්‍රවාහය.

නා. ලවණ ජලය.

නා. දිවයිනක් වටා පිහිටි මුහුදු වෙරළ.

(කථා.) නා. කරදිය ගලා එන කුඹුර.

1. ක්‍රි. ක්‍රියාවට නගනවා; කාර්ය සාධනයෙහි යෙදෙනවා; ක්‍රියාත්මක වීමට සලස්වනවා.
2. ක්‍රි. තනනවා; සාදනවා; නිමවනවා.

නා. ඇම්බැට්ටයා; දැළි රැවුළු කපන්නා.

1. නා. ටයිපටිය.
2. නා. ඇඳුමක කර වටේට අල්ලා මසනු ලබන රෙදි පටිය; කොලරය.
3. නා. ගව, සුනඛ ආදි සතුන්ගේ කරේ බඳින පටිය.

(පාරිභා.) වි. (කියතක් වැනි වූ යනු වාච්‍යාර්ථයි) කෙළවර දැති ආකාර ඇති (=serrate).

නා.ප්‍ර. දේවදාර වර්ගයකට අයත් ගස් විශේෂයකින් ලබා ගන්නා ලාටුවලින් හෝ දුම්මලවලින් සාදා ගන්නා තෙල්.

ක්‍රි. අත් පා බඳිනවා; විලංගු දමනවා.

1. නා. දලුවක් වැනි අල්ල; අත්ල.
2. නා. ඇඟිල්ල.

නා. තවලම් ගොනකුගේ කර වටා දමන ලණුව හෝ තොණ්ඩුව.

නා. කැසීම හෝ ඇගේ පලු නැගීම ලක්ෂණ කොට ඇති චර්ම රෝගයක්.

නා. කර වන තුරු පැසවීම; කර කොට බැදීම.

1. නා. කර උඩ තබා ගන්නවා; කරින් උසුලනවා.
2. නා. දරුවකුට මෙන් ආදරය දක්වනවා; ගරුසැලකිලි දක්වනවා.

නා. දැළි පිහියා කොපුව.

නා. බොකුටු කළ අල්ල; බොකුටු කරන ලද අත් දෙක; අංජලිය; හස්තපුටය.

නා. ශීතලට පාවිච්චි කරන කුඩා හිස් වැසුම් විශේෂයක්.

1. නා. අත්ල; අල්ල.
2. නා. ලුණු දිය පෙණ; මූදු පෙණ.