කරිමුඛසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා.ප්ර. ඇත් මුහුණක් ඇත්තා; ගණදෙවිඳු.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 426 ← කරිමරිය කරිය →