කල්බඳසංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂයනා. කල්ය වූ සිරුරක් ඇත්තී; ස්ත්රිය; කාන්තාව; ළඳ; සොඳුරිය.සංක්ෂිප්ත සිංහල ශබ්දකෝෂය – 431 ← කල්බදු ගැනීම කල්මාෂ →